Παρασκευή 16 Απριλίου 2010

Speechless!!!

Θα δημιουργήσω group στο facebook "Μισώ τη Yoko Ono". Τι κάνει o άνθρωπος για τα λεφτά;

Τελικά μόνο τα χρήματα την ενδιέφεραν τη γυναίκα.

Θα αρχίσω να πιστεύω ότι αυτή έβαλε να σκοτώσουν τον Lennon? Είχε διορατικότητα και έβλεπε ότι από το θάνατό του θα μπορούσε να βγάλει περισσότερα απ’ ότι αν ήταν ζωντανός. Είδατε τη διαφήμιση της Citroen?

Να, ποια ήταν η απάντηση της οικογένειας σύμφωνα με το Rocklibrary.gr.

Ύστερα από έντονη κριτική που δέχτηκε η μητέρα του για την απόφαση να δώσει την άδειας της, Ο γιος του, Sean Ono Lennon, με ανακοίνωση στο tweeter την υπερασπίστηκε λέγοντας:
"Δεν υπάρχει οικονομικό κίνητρο πίσω από τη απόφαση της μητέρας μου. Θέλει απλά να διατηρήσει στην συνείδηση του κόσμου την εικόνα του. Δεν είναι μαζί μας, δεν βγάζει πια άλμπουμ και τα νέα παιδιά είναι καλό να τον βλέπουν την εποχή που ήταν νέος. Είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν τρόποι ώστε ο πατέρας μου να μείνει 'ζωντανός' στην νέα πραγματικότητα
."

Τι λέει!!! (Αντώνης Κανάκης)

Θα μας τρελάνει η γυναίκα! Περιμένει να την πιστέψουμε? Εμάς μας φτάνει η μουσική που άφησε πίσω του.


Τετάρτη 14 Απριλίου 2010

2 γυναίκες - 2 διαφορετικές ζωές!

Χθες ήρθα αντιμέτωπη με την σκληρή πραγματικότητα και τα σημάδια που αφήνει ο χρόνος. Παίρνοντας την μικρή μου κόρη από τον παιδικό σταθμό γύρω στις 3 το μεσημέρι, ακούγαμε ραδιόφωνο στο αυτοκίνητο και έβαλε το τραγούδι της Μαντόνας "Give it to me". Η μικρή το αναγνώρισε και άρχισε να το τραγουδάει προσπαθώντας να θυμηθεί το όνομα της τραγουδίστριας Αφού της είπα ποια είναι, μου λέει με το πιο γλυκό, αθώο ύφος της:
- "Το θυμήθηκα μαμά είναι το κοριτσάκι- η κοπελίτσα που χόρευε στην τηλεόραση". (Το Σαββατοκύριακο βλέπαμε στο MTV το video clip).
- "Γλυκιά μου", της απαντώ "δεν είναι κοριτσάκι, είναι μεγάλη γυναίκα".
- "Πόσο μεγάλη";
- "Πιο μεγάλη από μένα, σχεδόν ίσα με τη γιαγιά", της λέω.
- "Πας καλά ρε μαμά; Αυτή είναι σίγουρα πιο μικρή από σένα, κοριτσάκι σου λέω!"
Πείτε μου, τι να απαντήσω στο μικρό; Καλύτερα να την αφήσω να ζει στο ψέμα αυτό, με την ελπίδα ότι όταν θα μεγαλώσει θα καταλάβει.
Και για να ευθυμήσουμε λίγο, ας ακούσουμε το τραγούδι. (Λέτε στα 52 μας να είμαστε έτσι;)


Σάββατο 27 Μαρτίου 2010

Τεχνικός του ΟΤΕ

Καταλαβαίνω ότι οι πιστοί μου αναγνώστες αναρωτιούνται γιατί δεν έχω εδώ και καιρό νέα ανάρτηση. Δυστυχώς, δεν έχω internet. Απίστευτο??? Και ενώ είμαι σε άλλο πάροχο εξαρτώμαι ακόμη από τον ΟΤΕ. Σας παρουσιάζω τον τεχνικό του ΟΤΕ, που μόνο αυτός καταλαβαίνει τη δουλειά που κάνει (όπως λέει και η διαφήμιση), γι' αυτό δεν μπορείς να επέμβεις και να βρεις το δίκιο σου.

Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010

Αλλαγή πλεύσης!!!

Το Navy Look έρχεται και αλλάζω πλεύση. Τι έγινε; Σας μελαγχόλησα, ε;
Ξέρω, τις τελευταίες μέρες έχω "καταντήσει" σαν τον Πρέκα, όλο γκρίνια και παράπονα για τη πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας. Sorry, αν σας κούρασα, αλλά όπως έχω πει και παλιότερα εδώ αποτυπώνονται οι σκέψεις και οι ανησυχίες μου... σ' αυτό το λίγο χρόνο που έχω για να γράψω. Μου τη μαύρισαν την ψυχή, πάνω που περίμενα την Άνοιξη με όλα αυτά τα υπέροχα μοτίβα και σχέδια που κυκλοφορούν στην αγορά. Και τα παπούτσια.... τα έχετε δει; Νομίζω ότι είναι τα πιο όμορφα και τα πιο κομψά όλων των εποχών, αν εξαιρέσουμε τα παπούτσια του αείμνηστου McQueen.





















Στην Ελλάδα κυκλοφορούν φέτος θεϊκά κομμάτια με πρωταγωνίστριες της πλατφόρμες όλων των ειδών. Πολύ πρακτικό τα τακούνι του και ξεκούραστο - κι απ' ότι έχω παρατηρήσει, ταιριάζει σε όλα τα πόδια και με πολλά στυλ ρούχων.
Τα θέλω όλα!!!

Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010

Hey, sexy lady...

(Ιδανική η Κάθριν σαν πρότυπο 40άρας, ε;) Η νέα δύναμη στην Ελληνική κοινωνία οι γυναίκες άνω των 30. Είμαστε σε ποσοστό περισσότερες από τους άντρες, πιο καλλιεργημένες, πιο υγιείς, πιο παραγωγικές, κι όμως αμειβόμαστε κατά 2/3 λιγότερο, δεν έχουμε τις ίδιες ευκαιρίες απασχόλησης, αφού αποτελούμε το 60% των ανέργων τις χώρας, δεν έχουμε τις παροχές που έχουν οι γυναίκες των άλλων ευρωπαϊκών χωρών και φυσικά δεχόμαστε επίθεση και ζούμε τη βία καθημερινά. (Παρακάτω δίνεται ένας πίνακας με αριθμούς από το avgi.gr)

Επαγγελματική κατάσταση κακοποιημένων γυναικών

Άνεργες

56,9%

Σε κακή οικ. Κατάσταση

43,31%

Μορφωτικό επίπεδο κακοποιημένων γυναικών

Τεχνολ. ή Πανεπ. Εκπαίδευσης 30%

Υποχρεωτικής εκπαίδευσης

30%

Είδος βίας

Λεκτική ή ψυχολογική βία

56%

Σοβαρότερες μορφές βίας & Εξαναγκασμός σε σεξουαλική επαφή 3,5%

Δεν υποτιμώ τα μικρότερα κορίτσια, αλλά θεωρώ ότι σήμερα οι εμπειρίες των νεότερων προέρχονται από το facebook, ενώ οι μεγαλύτερες γενιές είναι αυτές που ασχολήθηκαν με τη λογοτεχνία, το σινεμά, τη μουσική και βάζοντας κάτω αυτές τις εμπειρίες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τάση. Αν ποτέ ακουστεί η γνώμη τους...

Και σας δίνω ένα μεταφρασμένο κομμάτι από το: http://www.helleniccomserve.com

"Οι Ελληνίδες έχουν σημειώσει εντυπωσιακή πρόοδο στον ακαδημαϊκό χώρο - η πλειονότητα των αποφοίτων πανεπιστημίου είναι γυναίκες. Αλλά υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος μέχρι να επιτευχθεί απόλυτη ισότητα με τους άντρες συναδέλφους τους στο εργατικό δυναμικό. Λίγες γυναίκες κατέχουν high-end και θέσεις λήψης αποφάσεων στον εταιρικό κόσμο, ακόμη λιγότερες σε πολιτικές υποθέσεις και ας χαίρονται ότι αποτελούν το 16% του ελληνικού κοινοβουλίου". Μήπως και που υπάρχουν στο κοινοβούλιο ρωτάει κανείς τη γνώμη τους. Στρατιωτάκια των ανδρών είναι. Βολεύει να κερδίζονται οι έδρες στο όνομα των γυναικών, κατά τ’ άλλα…

Τρίτη 9 Μαρτίου 2010

Θα σε πάρω να φύγουμε...

Νέο κύμα μετανάστευσης. Διάβασα ένα κείμενο μιας 38χρονης μητέρας, το οποίο με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. http://troktiko.blogspot.com/2010/03/blog-post_7847.html

Συνήθως δεν αναπαράγω αυτά που διαβάζω σε άλλα blogs, όμως πόσο δίκαιο έχει η συνομήλική μου κυρία; Όσο κι αν κάποιοι μου λένε να μείνω και να πολεμήσω, δεν αντέχω να με κοροϊδεύουν άλλο. Θέλω σχολεία αξιόλογα για τα παιδιά μου, δασκάλους που δεν θα βαριούνται επειδή τους έγινε μείωση μισθού, ένα σύστημα υγείας που δεν θα χρειάζεται να πληρώνω άλλο extra για εμβόλια και φάρμακα και επίσης περισσότερο χρόνο με τα παιδιά μου.

Δημιουργήθηκε το ολοήμερο σχολείο, που σκοπό είχα την φύλαξη των παιδιών στο χώρο του σχολείου μέχρι να σχολάσουν οι γονείς. Υποτίθεται ότι κρατούν τα παιδιά απασχολώντας τα με διάφορες δραστηριότητες (μουσική, ζωγραφική Η/Υ), αλλά και το διάβασμα των μαθημάτων της επόμενης μέρας.

Τα παιδιά έρχονται στο σπίτι αδιάβαστα και χωρίς να τους έχουν γίνει οι κατάλληλες υποδείξεις για το πώς θα λύσουν τις ασκήσεις. Ο γονιός αναλαμβάνει και το ρόλο του δασκάλου να εξηγήσει στο παιδί τι είναι ρήμα, χρόνος, ουσιαστικό κλπ. Και όταν πας να ζητήσεις το λόγο από τους εκπαιδευτικούς σε χλευάζουν, γιατί λένε είσαι τόσο απαιτητικός με ένα 8χρονο παιδί και το ότι το στέλνεις επιπλέον αγγλικά και ωδείο είναι δικό σου πρόβλημα. Κατά τη γνώμη τους πρέπει να μείνει ακαλλιέργητο για τη δική τους βλακεία.

Άντε και... Δεν το παλεύω άλλο! Κουράστηκα!

Αφιερωμένο στα παιδιά μου!

Πως μπορεί μια μητέρα να αρθρώσει τις σκέψεις της με κάτι ευφυές, μέσα σε τόσο μικρές χαραμάδες χρόνου;

Για τις περισσότερες Ελληνίδες μητέρες ο χρόνος είναι κάτι ανύπαρκτο. Ευτυχώς για κάποιες υπάρχουν κοντά μαμάδες και πεθερές που πρόθυμες ή όχι αναλαμβάνουν να μοιραστούν το βάρος, κυρίως όταν η μανούλα δουλεύει.

Πάντως είτε εργάζεται η μητέρα είτε όχι, η μητρότητα χάνεται. Την παίρνει κι αυτή ο χρόνος. Δεν ζεις με τα παιδιά σου, δεν προλαβαίνεις να κάνεις όλα αυτά που θέλεις μαζί τους. Σου τρώει πολύ χρόνο το σχολικό διάβασμα και οι μετακινήσεις.

Και όταν σε ρωτάει ο κόσμος τι σημαίνει μητρότητα για σένα… τι απαντάς;

Μητρότητα είναι να δέχεσαι τους περιορισμούς του χρόνου, να ακούς τα προβλήματα των παιδιών σου και να μην εξωτερικεύεις τα δικά σου προβλήματα, να καταφέρνεις να πνίγεις τα δάκρυά σου, να μην μπορείς να μείνεις για λίγο μόνη, να κόβεις μέρος πό τα έξοδά σου ώστε να προσφέρεις περισσότερα στην οικογένεια. Και θα αναρωτιέστε για ποιο λόγο τα κάνω όλα αυτά. Αν δείτε τις φωτογραφίες με το χαμόγελο των παιδιών και τις ζωγραφιές που είναι όλες αφιερωμένες στη μανούλα, θα καταλάβετε. Τα παιδιά μπορούν να ζήσουν μικρές στιγμές τις ζωής τους με εξαιρετικό πάθος, γιατί όχι κι εμείς;